Tak jak if ma unless, tak i while ma until. Przykład z Railsów:

def drain
  run(@queue.pop) until @queue.empty?
end

Pętla for jest prawie taka sama jak korzystanie z metody each. Istotną różnicą jest to, że ta druga wprowadza nowy zakres zmiennych.

 > movies = %w[Ruby Java Python]
 > movies.each {|movie| i = movie}
 > i
NameError: undefined local variable or method 'i' for main:Object
	from (irb):3
	from /Users/sqbell/.rvm/rubies/ruby-1.9.3-p194/bin/irb:16:in '<main>'
 > for movie in movies
?>   z = movie
?> end
 > z
=> "Python" 

case w Rubym do porównania korzysta z operatora ===.

Tylko false i nil są traktowane jako false. 0 to w Rubym true.

Chcąc podać tablicę jako parametry do metody, możemy skorzystać z symbolu * (splat).

parameters = ["John", "Goodman", 1952]
 
def add_actor(name, surname, born)
  # do something
end
 
add_actor(*parameters)

map przechodzi przez kolekcję, wykonując na każdym elemencie blok kodu. Zwraca tablicę ze wszystkim, co blok zwrócił.

inject przekazuje do bloku dwa argumenty: element kolekcji i obecny wynik przeprowadzanej operacji (dodawania, etc.).

[1, 2, 3].inject(0) {|result, number| result += number}
# lub w skrócie
[1, 2, 3].inject(:+)
=> 6

Hashe w Rubym 1.9 są uporządkowane - to jest ostatnio dodany element jest na końcu hasha.

Jeśli potrzebujemy kolekcji, która zapewnia unikalność, powinniśmy skorzystać z kolekcji set.

array = []; array[24566] = sqbell utworzy 24567 nowych elementów tablicy, większość których będzie równa nil.

/\d\d:\d\d (AM|PM)/ =~ “10:24 PM” - rezultat to 0, co oznacza, że znaleziono wzorzec pod indeksem 0. Gdy nic nie znaleziono, zwrócony zostanie nil.

Operator =~ działa w obie strony.

time = '10:24 AM'
 
puts "Mooorning's heeereeee!!!" if /AM/ =~ time
puts "Mooorning's heeereeee!!!" if time =~ /AM/

Używając symboli w Hashach nie możemy później odwoływać się do danych wartości za pomocą Stringów. W Railsach dodano po to osobną klasę HashWithIndifferentAccess.

person = {}
person[:name] = 'Marek'
 
puts "Name: #{person['name']}"
 
person = HashWithIndifferentAccess.new
person[:name] = 'Marek'
 
puts "Name: #{person['name']} and #{person[:name]}"

metody mogą być public, private, protected,

metody w Rubym są standardowo public,

metody private nie mogą być wykonywane z referencją do obiektu. (n = doc.word_count, jeśli word_count byłoby metodą private, zakończyłoby się rzuceniem wyjątku),

metody private mogą być wywoływane przez podklasy,

metodę protected można wywoływać w każdej instancji danej klasy (??),

metody z ograniczonym dostępem i tak mogą być uruchamiane za pomocą metody send - n = doc.send(:word_count)

Zamiast ustawiania getterów i setterów za każdym razem, mamy wygodną metodę attr_accessor, która zrobi to za nas.

class Girl
  attr_accessor :height
end